Een gezamenlijke vriend raadde ons aan contact met elkaar op te nemen, met een gesprek over hoogbewustzijn als resultaat. Hoogbewustzijn is voor Jeroen aandacht hebben voor het innerlijk leven, het aanvoelen van zijn eigen weg.

Vernieuwen is wat hem drijft en dan vooral het zoeken naar de betekenis en zingeving die hiervoor nodig is. Hij is nieuwsgierig naar hoe dingen echt radicaal anders kunnen. Conceptueel vindt hij het leuk om daarover na te denken. Echt spannend wordt het bij de vraag: hoe kun je dingen ook echt anders doen? Dat kan alleen als je zelf verandert, volgens Jeroen. Vernieuwen gaat voor hem over de transformatie van mensen, en wel vanuit het hart. “Als mensen transformeren, transformeert de wereld”, aldus Jeroen. “Dat klinkt natuurlijk heel logisch”. Alleen hoe doe je dat?

Een grote uitdaging hierin is het uithouden bij onzekerheid. Niet weten waar je heen gaat en dit toelaten vindt hij spannend. Het nodigt hem uit om open en oordeelloos te kijken. Jeroen noemt het een staat van alerte aanwezigheid, zonder dat je aan de slag gaat: het ‘niet doen’. Wat iets anders is dan niets doen. In de huidige tijd waarin er zoveel impulsen en prikkels op ons af komen is dit ongelofelijk moeilijk. “We worden enorm op de proef gesteld in het verwerken van informatie”, aldus Jeroen. Hij vraagt zich af of we al die impulsen soms misschien gebruiken als een soort drug om ons bezig te voelen en afgeleid te zijn van wat we echt willen.

Hoe hij hiermee omgaat? Gelovig leven geeft hem een dagritme en discipline. In z’n werk creëert hij vaak het ritme van 50 minuten werken aan iets en dan 10 minuten pauze. Hij mediteert met behulp van een programma op z’n computer en probeert dit dagelijks te doen. De dag sluit hij af door te onderzoeken waar hij dankbaar voor is en waar hij weerstand ondervond. Door stilte en reflectie ziet Jeroen patronen in wat hij aan het doen is en gedaan heeft.

Hoogbewustzijn gaat voor Jeroen over aandacht voor deze patronen, over het zien van zijn rode draad. “Als je eenmaal begint met bewuster leven”, vertelt Jeroen, “gaat het steeds meer vanzelf”. Hij heeft het gevoel dat er dingen op z’n pad komen die in de richting gaan van de kant die hij op wil. Hij vertrouwt steeds meer op de dingen waar het leven hem toe uitnodigt. Hij beweegt hierin mee door de dingen te doen die goed voelen en weg te blijven van de dingen die negatieve gevoelens oproepen. En dat is leven vanuit je hart, volgens Jeroen, zonder daarbij je hoofd te verliezen.

En ergens voelt hij een weerstand. Iets weerhoudt hem om te doen wat hij moet doen. In beweging komen is naast het ‘niet doen’ een uitdaging voor Jeroen. Hij kijkt vol bewondering naar mensen die ‘gewoon beginnen’. “Ik ga dingen zitten te bedenken”, zegt hij en dat terwijl initiatief nemen hem veel energie geeft. Hij staat te popelen om een volgende slag te maken. Gaat hij een boek schrijven? Meer workshops geven? Of gaat hij een pilot ‘in-company’ programma opzetten? Dat laatste lijkt hem  een mooie volgende stap.