was successfully added to your cart.
Uncategorized

Vaderschapspionier Jeroen is z’n missie en laat dat zien

By 6 oktober 2016 No Comments


In hetzelfde café als waar ik met Fanny afsprak tref ik nu Jeroen. Al snel zijn we buiten en lopen we langs de prachtige plek waar hij zijn Vadervuur-trainingen en andere sessies houdt. We lopen achterom en vanuit daar het bos in. Dat zouden we in elk geval willen en zou moeten kunnen. Overal is prikkeldraad. Ons avontuur is begonnen. Ik geniet ervan te volgen waar we belanden. Eerst banen we in het bos onze eigen weg, er is geen pad te bekennen, en even later komen we uit bij een weide, ook achter prikkeldraad. Het is een prachtige grasveld met een waanzinnig uitzicht. Het prikkeldraad is hoog, te hoog volgens Jeroen. Ik pas er wel tussendoor, denk ik. Jeroen houdt het onderste deel omlaag. Gelukt. We ploffen neer in het gras en genieten van het uitzicht, terwijl Jeroen vertelt over hoe hij met de Praktijkvader begon.

Grappig hoe vertrouwd het voelt om zo samen onze weg te banen. En ongewoon ook dat dit nu mijn werk is. Het voelt meer als vakantie. Jeroen is trots dat hij hier nu zo loopt met mij zijn verhaal delend. Ik ben onder de indruk van hoe hij zijn missie leeft en deelt met de wereld en ben nieuwsgierig naar hoe hij dat allemaal doet en begonnen is. Het begon met een ontevreden gevoel in zijn werk op een kantoor in Arnhem in de cultuursector, vertelt Jeroen. Hij las het boek ‘The 4 Hour Workweek’ van Tim Ferriss en realiseerde zich dat het anders kon en hij zelf zijn werk kon vormgeven. Hij schreef op waar hij goed in was en wat hij leuk vond en kwam steeds bij het vaderschap uit en trainen en coachen. Hij maakte een website en organiseerde de eerste vader-ontmoetingen.

Dat de Praktijkvader een succes zou worden had hij besloten. Hij wist alleen nog niet wanneer. En succes betekent dat hij er van kan leven en zijn gezin van kan onderhouden. En dat lukt. In een stroomversnelling is het gekomen toen hij vorig jaar ook met zijn vrouw Wendy trainingen voor stellen ging geven. Door die verbinding ook aan te gaan in zijn werk, was de cirkel rond en kon Jeroen helemaal Jeroen zijn, overal.

Wat me meteen al meteen opviel toen we het cafe uitliepen is zijn jas met Praktijkvader erop. Hij vertelt dat hij ook een sticker op z’n auto heeft en een t-shirt. Toen hij eenmaal gekozen had om van vaderschap zijn werk te maken, wilde hij er ook helemaal voor gaan. En deze ‘uitingen’ helpen hem daarbij. Het herinnert hem aan de keuze die hij maakte: de keuze om van dat wat hem raakt en plezier geeft zijn werk te maken. En daarmee laat hij ook nog eens aan z’n kinderen zien dat dat echt kan.

Het meest onder de indruk ben ik van het moment dat we eigenlijk klaar zijn. Ik heb Jeroen net een fles appelsap gegeven van de appels uit onze boomgaard en realiseer me opeens dat ik hem nog altijd wil bedanken voor iets. Twee jaar geleden deed mijn man Lars mee aan zijn Vaderchallenge, waar ik ook graag aan mee wilde doen. Of ik als moeder ook mee kon doen, vroeg ik toen aan Jeroen. Dat kon niet. Ik kon wel met Lars zijn opdrachten meekijken en meedoen natuurlijk. De tweede opdracht was om met je vader in gesprek te gaan over het vaderschap. Dat deed ik met m’n moeder, die toen ongeneeslijk ziek was. Ik deel met Jeroen hoe dankbaar ik ben voor zijn challenge en deze opdracht waardoor ik met m’n moeder in gesprek ging over haar en mijn moederschap, twee weken voor ze overleed. Terwijl ik het hem vertel stromen de tranen over m’n wangen. Jeroen geeft me een knuffel. Wat fijn dat alles er even helemaal kan zijn en er ruimte is voor verdriet. Een magisch moment. Jeroen, dankjewel x 2 🙂

Meer over het werk van Jeroen vind je op Praktijkvader.nl

admin

Author admin

More posts by admin

Leave a Reply

Vuurtjes om bij aan te schuiven

Populaire berichten & pagina’s