was successfully added to your cart.
nieuwe paden banen

Bob leeft in verbinding met zijn natuur

By 6 december 2016 No Comments

Om bij Bob te komen neem ik een weg waar ik eigenlijk niet in mag. De navigatie leidde me erheen. Ik zie geen alternatieve route in de buurt. Ik besluit de weg te nemen. Het is een klein stukje. Achteraf blijk deze keuze symbool te staan voor wat ik ontdek tijdens het gesprek met Bob: om ergens te komen is het soms nodig om aan het begin op een manier te werken die niet volledig klopt met hoe je het het liefste zou willen.

Als ik aankom bij het bos waar Bob woont komt er een vrouw aangefietst met een grote jerrycan. Ze vertelt waar ik moet zijn en fietst met me mee. Ze is de vrouw van Bob en was op weg om water te halen. Hun waterpomp is stuk. Als ik er ben zit Bob op de veranda met een kop koffie. Terwijl hij rustig wakker wordt, neem ik de tijd om te landen op de plek waar ik ben, een bijzondere plek in het bos, ‘off the grid’. Ik ben nieuwsgierig naar het verhaal van Bob, die bouwt aan een levend dorp waar mensen in bomen wonen.

Zijn idee voor het levende dorp ontstond toen hij terugkwam uit Australië. Hij bracht er 4 maanden door in de bush en leerde leven in verbinding met de natuur, met zijn natuur. Met de ogen van de bush laat hij me zien hoe bizar het eigenlijk is hoe wij hier in het Westen leven en werken. Er is zo weinig natuur. En niemand lijkt er meer mee verbonden. En als ik met die ogen naar mezelf kijk, verwonder ik me over de dingen waar ik me druk over maak, zoals werk en inkomen en de verbouwing van m’n huis. Verlangen we eigenlijk allemaal naar de verbinding met de natuur, onze natuur, en weten we niet meer hoe dat moet? Bob wil de natuur terugbrengen in het leven van alledag en realiseert zich dat hij het dan functioneel moet maken om het te laten passen in onze huidige maatschappij. Toen hij terugkwam uit Australie zag hij een boom en zag voor zich hoe je hierin kunt wonen. Levend bouwen werd zijn werk, en een levend dorp zijn missie.

We dragen allemaal bij aan het kapotmaken van de aarde, vertelt Bob. Je daar schuldig over voelen helpt niet, aldus Bob. Je kunt beter kijken naar wat je kunt bijdragen. Bobs verhaal helpt me om wat liefdevoller naar mezelf te kijken, vooral tegenover het afval dat ik weggooi en de soms niet duurzame producten die ik koop. Het helpt me ook om bewustere keuzes te maken. Als ik een paar dagen later de was ophang, vind ik het opeens bizar hoeveel kleren ik heb. Ik denk aan Bob in zijn huisje in het bos en hoeveel kleren hij zou hebben. Ik besluit om alleen nog nieuwe spullen aan te schaffen als het ter vervanging van iets anders is. Ondertussen kan ik me rustig ontdoen van al het overbodige. Ook neem ik me weer voor meer tijd in de natuur door te brengen, om in contact te komen en blijven met ‘mijn natuur’.

Meer lezen over het levende dorp.

admin

Author admin

More posts by admin

Leave a Reply