Hoe kunnen we (werk)contexten creëren waarin er ruimte is om dingen te laten ontstaan?
lange lege dagen
In nrc.next vertelt kinderboekenschrijfster Anna Woltz (26) hoe ze geïnspireerd blijft. Ze geeft aan lange lege dagennodig te hebben om inspiratie te krijgen. “Dagen waarop ik een beetje met mijn ziel onder mijn arm rondloop. Dan ga ik wandelen, dat zet mijn hersens in een hogere versnelling. .. Ergens waar weinig mensen zijn. Want ik ben dan namelijk zo druk aan het verzinnen dat ik allerlei vreemde gezichtsuitdrukkingen krijg.”
Wie heeft er tegenwoordig lange lege dagen? Ik hoor mensen om me heen het alleen maar druk hebben. Hoe kun je lange dagen creëren? Ik vind dit lastig. Ook merk ik dat leegte mij veel creativiteit oplevert. De ideeën lijken dan als vanzelf naar boven te komen.
Als iemand vraagt of je op een bepaalde dag een afspraak zou kunnen maken op een voor jou bewust lege dag, lukt het dan om te zeggen dat je niet kunt? Er zijn ook zo veel leuke dingen te doen. Bij een leuke uitnodiging denk ik niet snel “nee ik ga niet, want ik heb zoveel zin in leegte”. Wel heb ik zin in creativiteit en ruimte, ruimte ook in tijd, ruimte om te doen waar je op dat moment zin in hebt. Vernieuwen begint met lange lege dagen. Laten we die eens gaan creëren! Begint dat misschien met niet meer vragen naar wat iemand allemaal gedaan heeft of vertellen wat jij allemaal gedaan hebt?
leegte creëren
Een ogenschijnlijk eenvoudige manier om te vernieuwen is leegte creëren. In leegte kunnen nieuwe spontane ideeën, ontmoetingen, perspectieven, manieren van werken of bijvoorbeeld nieuwe wegen ontstaan. Leegte kun je creeren in tijd: lege ruimte in je agenda of in werklocatie: een lege ruimte die volledig nieuw ingericht kan worden.
Om leegte te creëren is het wellicht ook nodig patronen te doorbreken. Waarom kan onze hele agenda volgepland worden bijvoorbeeld? Waarom staan in veel kantoorruimtes bureau’s op zithoogte? Ik heb de ervaring dat leegte in mijn agenda leidt tot veel ideeën. Die komen dan opeens op, er is ruimte voor. Even niks doen en niks gepland hebben, leidt bij mij tot een impuls aan creativiteit. Wat heb jij nodig om tot nieuwe inzichten en ideeën te komen?
gesprekken over passie in het Vondelpark
Op zoek naar wat passie nu precies is, wat passies van mensen zijn, wat mensen verstaan onder een passie en hoe ze het ervaren, gaan we, Marloes Koning en ik, in het Vondelpark met mensen in gesprek.
Om 18:15 uur kijken we al een tijdje naar een skater die zeer kundig zig-zagt om een rij pionnetjes. We willen hem graag aanspraken, maar hij gaat steeds weer en weer en weer. Uiteindelijk gaat hij toch even naar zijn vrienden die langs de kant in het gras zitten (ook skaters). De groep bestaat uit 5 mannen en 1 vrouw van tussen de 20 en 35 (gokje). We vragen de jongeman die zo ´gebiologeerd´ aan het skaten was of we hem een aantal vragen mogen stellen in het kader van ons onderzoek naar de passies van mensen. “Dit is niet mijn passie”, geeft de skater aan. “Wat is dan wel je passie?”, vragen wij. Hij geeft aan dat hij geen passie heeft. Wel vindt hij dit, het skaten, het allerleukste om te doen, maar volgens hem kun je dit geen passie noemen, passie is iets groters.
Een stukje verderop staan twee jongemannen te jongleren, de een met kegels en de ander met ballen. We spreken een van de heren aan en leggen uit dat we een onderzoek doen naar de passies van mensen. Op de vraag: “Wat vind je hier zo leuk aan?” geeft de jongeman die Pools blijkt te zijn aan dat hij dat moeilijk vindt om in het Engels te omschrijven. “Mijn hersenen kunnen even uitrusten, het maakt mijn hoofd leeg”. “Een ´blank mind´?”. Ja, dat is het. Hij gaat jongleren tussen het studeren door en doet dat ongeveer 4 tot 5 keer per week sinds een maand of 5. De andere jongleur heeft hetzelfde gevoel. Hij voegt toe dat jongleren voor hem ook een sociale functie heeft. Je maakt gemakkelijk contact met mensen die ook aan het jongleren zijn, het zijn meteen vrienden, je vormt samen een groep.
