Tag Archives: interview

Verbinden met deep smarts, een interview

Arjan in ‘t Veld (26) weet deep smarts te verbinden aan zijn innovatieve ideeën en heeft ze zelfs in dienst bij zijn bedrijf bureauvijftig. Hij noemt ze oude rotten en zichzelf een jonge hond. Omdat ik nieuwsgierig was naar hoe deze deep smarts weet te verbinden aan zijn ideeën mailde ik hem daarover een aantal vragen. Hierbij zijn reactie:

arjanaanhetwerk1. Waaraan herken je je vernieuwingskracht?
Aan de drive telkens net anders te willen zijn dan anderen. Waar iedereen links gaat, toch proberen rechtsaf te gaan. Niet zomaar iets voor waar of vaststaand aannemen. En met dat anders zijn verbazing, bewondering en enthousiasme bij je omgeving bewerkstelligen. Ik peil mijn ideëen altijd bij de mensen om me heen. Bij ons panel van doelgroepers, bij mijn ouders, vrienden, medewerkers en soms aan achteloze passanten op straat. Vernieuwingskracht is alleen écht goed meetbaar als anderen jouw idee of concept vernieuwend vinden.
In veel gevallen is een idee zo nieuw dat anderen het wegwuiven of de waarde er nog niet van zien. Dan moet je een rotsvast geloof hebben in je eigen kracht. In het feit dat jij degene bent die wel ziet dat iets vernieuwend is, terwijl anderen nog niet zover zijn. Zoals de man die ooit de computer bedacht en hoongelach oogste. Er zou slechts een markt zijn voor maximaal 10 van die dingen. En kijk nu. Vernieuwingskracht is vooral iets dat je bij jezelf moet herkennen. En soms door anderen bevestigd krijgt. Daarmee is vernieuwingskracht ook niet aan te leren. Je hebt het, ontdekt het en gebruikt het.

2. Waar ontleen je het vertrouwen aan dat een idee goed is?
Een idee an sich is niks waard. Vertrouwen in mijn ideëen ontstaat alleen in een kader. Dat kader is in mijn geval de markt waarin ik me begeef. Ik geloof zelf pas in de kracht van een idee als ik zeker weet dat dat de oplossing is voor een probleem, het sluitstuk van een puzzel of de optelsom van een aantal delen.
Ja, een ruw idee ontstaat op rare momenten. Tijdens het douchen of op de fiets naar het werk. Maar is altijd gebaseerd op iets uit de dagelijkse praktijk. Een onderzoek, een signaal, een probleem etc. Het vertrouwen is er pas als dat ruwe idee ook na kleine eerste toetsen overeind blijft.

3. Hoe zet je de ervaringskennis van oudere generaties in, hoe verbind je daarmee?
Door op een gelijkwaardige manier de samenwerking aan te gaan. Wij werken met jong en oud samen in 1 bedrijf, in teams van combinaties. De jongen honden en oude rotten formule noemen we dat. Jong bestuurt het bedrijf en gebruikt daarbij de kennis van oud. Jong weet de laatste stand van het communicatievak en kent de weg online. Fris, innovatief en met de drive te scoren. Alles is nog nieuw. Oud heeft de ervaring en weet hoe een campagne werkt, wat voor typen klanten je kunt verwachten en hoe een bedrijf te bouwen en bestieren. De ‘been there done that’-berusting.
Dat is niet een kwestie van inzetten, dat is een kwestie van met open vizier samenwerken. En benadrukken dat dat op gelijkwaardig niveau gebeurt. Anders mislukt het. Jong moet op eigen koers varen, oud mag zich daar als adviseur, collega en partner mee bemoeien.

4. Hoe herken je de ervaringskennis die je nodig hebt?
Bij ons werkt het zo dat de ervaringskennis de jonge onbesuisde enthousiastelingen enigzins beteugelt en behoedt voor fouten. Nogmaals, door met open vizier samen te werken en dagelijks van elkaar te leren is ervaringskennis een essentiële component voor succes. Bij iedere opdracht, iedere campagne en zelfs ieder verkoopgesprek wordt een stukje ervaring vooraf gebruikt. Hoe schatten we de klant in? Wat moeten we allemaal vooraf doen? Etc. etc. Daarvoor maak ik dankbaar gebruik van de soms meer dan 25 jaar ervaring van mijn mensen.

passie-interview Soosan Gilson

door Marloes Koning en Saskia op de Weegh

Vlakbij het danscentrum in Utrecht waar Soosan aansluitend les zal geven, ontmoeten we elkaar in een eetcafeetje. In Enschede hebben we Soosan leren kennen als onze moderne dansdocent bij Arabesque productiegroep voor moderne dans. Toen we met de passie-interviews startten dachten we meteen aan haar, aan onze bevlogen dansdocente.

Wat is een passie? Voor Soosan is een passie dat je ergens naartoe ‘beweegt’, dat niets je tegenhoudt, een drive, jezelf helemaal laten gaan, barrières van angst en twijfel overwinnen, ergens van houden, ‘deep love’.

Soosan heeft altijd van bewegen gehouden. Ze is geboren in Engeland. Als klein kind vond ze de musicals van haar moeder erg interessant. Ze mocht vaak mee. “That environment was around me en influenced me.” Naast haar moeder zijn de muziek in het tv programma Top of de Pops en haar docent ‘speech & drama’ op de lagere school die ook van dansen hield, haar grootste inspiratiebronnen geweest om te dansen. “Dance came from music.” Als 7-jarige maakte ze naar aanleiding van het tv-programma al dansen die ze aan haar ouders liet zien, ‘in front of the living room door’. Opmerkelijk genoeg hadden haar danslessen minder invloed. Daar ervaarde ze competitie. Passie en competitie gaan voor Soosan niet samen.

Haar passie is het creëren van dans, van moderne dans. Dansen, het bewegen, vindt ze heerlijk. Ze noemt het ‘sing with your body’. Dansen geeft haar positieve energie. Het creëren noemt ze ‘happening in the moment’.

Waarom moderne dans? Moderne dans heeft ‘expressive possibilities’ en is ‘more inward, introspective and poetic’. Ook vindt Soosan moderne dans meer een kunstvorm dan andere dansvormen. Het heeft meer de mogelijkheid van creëren. Ze leent trouwens graag van andere dansvormen die ze gebruikt in haar eigen creaties.

Het volgen van haar passie is niet eenvoudig, een moeilijke weg. Je zult er nooit rijk van worden, zegt ze. Een onveilige weg, wat haaks staat op haar behoefte aan veiligheid. Maar haar drive is groter dan haar angst. Het geeft haar zoveel terug. Het geeft haar ‘excitement’, het realiseren van iets wat buiten woorden en materialisme ligt, het gaat over ‘being’ (zijn), over ‘out-of-control’ en over ‘feel alive’. Natuurlijk is dit niet continu het geval. Er zijn restricties, zoals tijd, de betrokken mensen en vooral ook de eigen verwachtingen. 

Ze haalt haar voldoening uit het zien van het uiteindelijke optreden door de dansers, dat het wordt gecommuniceerd. “It is speaking”. “Dan is het daar, op dat moment, dan voel ik me één met wat ik doe, een moment van ‘being’.”

Voor de uiteindelijke performance is het publiek belangrijk, omdat Soosan de dans wil laten communiceren naar een publiek. “It needs to be received”. De meningen van het publiek zijn echter niet belangrijk. Ze wil alleen begrijpen hoe het werk wordt ontvangen. Hiervan kan ze leren.

Als belangrijk voor Soosan om haar werk te kunnen maken, noemt ze de personen die haar steunen. Haar man heeft haar passie altijd gesteund. Hij steunt haar op momenten dat dat nodig is zoals bij een bizar werkschema en in financiën. Ook haar collega’s met dezelfde visie, waar ze mee samenwerkte tijdens bepaalde projecten, hebben haar enorm geholpen. ‘Collecting the goal’ en ‘a network of energy’. Hun steun hielpen haar om zich niet alleen te voelen in het grote bos van de danswereld. Stichting Danscentrum Utrecht is daar een goed voorbeeld.

We dwalen af naar Arabesque, de moderne dansvereniging waar we Soosan van kennen en we zelf hebben gedanst. Ze geeft daar nog steeds les. Nog steeds gaat ze elke week met de trein van Rotterdam naar Enschede om studenten techniek- en choreografieles te geven. Zij heeft ons kennis laten maken met moderne dans en ons hierin geïnspireerd. Arabesque bestaat dit jaar 15 jaar, het derde lustrum van de vereniging. Ter plekke creëren we ideeën en manieren om een dans mogelijk te maken met oud-leden en de leden van nu. Soosan kan niet stoppen hierover verder te denken en praten. Een heel mooie uiting van haar drive.

Ondanks dat haar vader haar danscarrière niet heeft aangemoedigd “when do you get a real job?”, heeft Soosan haar passie altijd gevolgd. Ze wilde alleen maar meer dansen en het beter leren en nog steeds is ze niet uitgeleerd in het creëren van de meest prachtige moderne dansen.

Het is moeilijk de passie die Soosan uitstraalt, in woorden te vatten. Zoals Soosan zelf zeg: “You can never describe an experience. It is never enough to tell.” 

gesprekken over passie in het Vondelpark

Op zoek naar wat passie nu precies is, wat passies van mensen zijn, wat mensen verstaan onder een passie en hoe ze het ervaren, gaan we, Marloes Koning en ik,  in het Vondelpark met mensen in gesprek. 

Om 18:15 uur kijken we al een tijdje naar een skater die zeer kundig zig-zagt om een rij pionnetjes. We willen hem graag aanspraken, maar hij gaat steeds weer en weer en weer. Uiteindelijk gaat hij toch even naar zijn vrienden die langs de kant in het gras zitten (ook skaters). De groep bestaat uit 5 mannen en 1 vrouw van tussen de 20 en 35 (gokje). We vragen de jongeman die zo ´gebiologeerd´ aan het skaten was of we hem een aantal vragen mogen stellen in het kader van ons onderzoek naar de passies van mensen. “Dit is niet mijn passie”, geeft de skater aan. “Wat is dan wel je passie?”, vragen wij. Hij geeft aan dat hij geen passie heeft. Wel vindt hij dit, het skaten, het allerleukste om te doen, maar volgens hem kun je dit geen passie noemen, passie is iets groters.

Een stukje verderop staan twee jongemannen te jongleren, de een met kegels en de ander met ballen. We spreken een van de heren aan en leggen uit dat we een onderzoek doen naar de passies van mensen. Op de vraag: “Wat vind je hier zo leuk aan?” geeft de jongeman die Pools blijkt te zijn aan dat hij dat moeilijk vindt om in het Engels te omschrijven. “Mijn hersenen kunnen even uitrusten, het maakt mijn hoofd leeg”. “Een ´blank mind´?”. Ja, dat is het. Hij gaat jongleren tussen het studeren door en doet dat ongeveer 4 tot 5 keer per week sinds een maand of 5. De andere jongleur heeft hetzelfde gevoel. Hij voegt toe dat jongleren voor hem ook een sociale functie heeft. Je maakt gemakkelijk contact met mensen die ook aan het jongleren zijn, het zijn meteen vrienden, je vormt samen een groep.