Tijdens Expeditie Hoogbewust kwam het mooie gedicht van Marianne Williamson weer eens op m’n pad. Ik wilde het op m’n website plaatsen, en ontdekte net als Robbert Vesseur dat er eigenlijk geen mooi plaatje van is. Op uitnodiging van Robbert hierbij een poging:
M’n oog viel op het kleine rode boekje in m’n boekenkast. Daar was ik laatst nog naar op zoek geweest en had het niet kunnen vinden. Het heet The Edge of Things van Devon Reid & Shayna Schapp. Ik kreeg het een aantal jaren geleden op een innovatie-bijeenkomst van New shoes today.
Al lezend triggert de tekst mij die gaat over creëren als proces van het geboren laten worden van het onbekende, ervan te houden zonder het te kennen, het te laten gebeuren, je eraan over te geven:
“The word creativity has in its root meaning “to give
birth.” Giving birth is never easy. First, it requires a
surrendering to the unknown. Second, it never happens
without pain and hard work, and third we are asked in
pregnancy to love what we cannot see; to love the child,
without ever having seen her face, without ever having
met her until she is ready to enter the world. To truly
create we have to be able to ‘co-exist’ with the unknown
and to love the unknown. ‘Only then will the unknown
share its beauty with us’.” – Devon Reid
Nu in m’n zwangerschap ontdek ik dat het proces vanzelf gaat. Het enige harde werken het laten gebeuren van dit proces is, door beperkende oude patronen en angsten te herkennen en te zuiveren. Dat de liefde voor het onbekende nieuwe leven in me er gewoon is, ik daar niks voor hoef te doen.
Zal dit voor alle creatieprocessen gelden? En gaat het daarbij dan ook niet altijd over de enige keuze die je in het leven hebt: de keuze tussen liefde en angst? Hieronder een mooi filmpje hierover in het kader van ‘giving birth’ (taal die wat mij betreft de essentie veel mooier weergeeft dan het Nederlandse woord bevallen). Je kunt de woorden moeder en baby vervangen door jezelf en de creatie waar jij aan ‘werkt’.
Als we toch eens elke creatie die in ons ontstaat met zoveel liefde geboren kunnen laten worden. Dat lijkt me wel wat.
Gisteren gebeurde er iets bijzonders in de samenwerking voor de Leerdag Authentiek Ondernemen. Mijn energie lekte weg, ik had er niet zoveel zin meer in, iets stroomde niet meer. Het was iets in de samenwerking, maar wat? Ik kon de vinger er niet precies opleggen. Ik moest er wel iets mee, dat maakte mijn lichaam me wel duidelijk. Maar ja zo was het wel lastig om het te bespreken. Kon ik het niet in mezelf oplossen, probeerde ik nog. Als ik er echt voor wilde gaan, mezelf en de ander serieus nam, dan zat er maar 1 ding op: het bespreken. Ik vertelde dat m’n energie weglekte, er voor mij iets niet stroomde in de samenwerking en ik niet precies wist wat het was. Een mooi gesprek volgde, open, zoekend, eerlijk, mezelf en de ander tegenkomend, elkaar beter leren kennend en er ontstond weer veel energie om te doen waar we aan begonnen waren. Erg bijzonder en fijn om op deze manier samen te kunnen werken, spannend ook en heel echt. Dankbaar ben ik dat ik dit mag ervaren, dat samenwerken op deze manier kan.
Jeroen beschreef naar aanleiding hiervan wat authentiek ondernemen betekent:
“Authentiek Ondernemen betekent ondernemen vanuit je kern. Iets doen omdat je werkelijk vindt dat het in de wereld gezet moet worden. Hoe meer je ondernemen persoonlijk maakt, hoe spannender het ook wordt. Want dan verbind je jezelf met je product of dienst. En als het dan niet lukt, kan dat het gevoel geven dat je zelf mislukt. Je bent kwetsbaarder. En samenwerking wordt ook spannender. Het wordt ineens belangrijker dat het klikt en klopt. De energie moet goed zijn. Maar als het lukt en klikt ben je wel veel krachtiger. Resultaat is duurzamer.
De wereld heeft ook een sterke behoefte aan echtheid. Na alle bubbles en bank bursts wil men weer ergens in kunnen geloven en iemand kunnen vertrouwen. De vraag naar authentiek ondernemen neemt dus toe. Wie de uitdaging aangaat zal zien dat hij gedragen gaat worden door anderen en de omgeving. Je gaat toevallige ontmoetingen krijgen die niet toevallig meer kunnen zijn. En werk wordt een vorm van persoonlijke ontwikkeling en groei. Wanneer je de verbondenheid weet te vinden, wordt die groei ook collectief en wordt het een beweging. Een voedingsbodem voor een zinvoller bestaan.”
Meer informatie over de Leerdag Authentiek Ondernemen en aanmelden.
Ga je mee op dit spannende avontuur van echtheid?
Altijd liep ik wel rond met ideeën. Zodra ik wilde gaan doen, had ik vaak alweer een nieuw idee of wist ik niet waar ik moest beginnen om het te realiseren. Ik ontdekte dat ideeën er echt komen door ‘gewoon’ te beginnen, te vertellen waar je mee bezig bent en mensen vragen je te helpen. Om deze ervaring te delen ontwikkelde ik het Creatiespel. Het spel helpt mensen in beweging te komen vanuit hun hart, tot actie over te gaan en elkaar daarbij te helpen. De basis van het spel is een cirkel die bestaat uit 5 stappen:
Het lijkt me zo gaaf als iedereen die dat wil, al doende kan ontdekken wat hij in de wereld wil zetten, waar hij voor wil gaan, en daar in zijn stad over uit kan wisselen met anderen om elkaar te spiegelen en te versterken.
Een mini documentaire over het initiatief Apps for the planet, een idee van Casper Koomen, georganiseerd in samenwerking met Lenny van Onselen,
Jeffrey Kroonstuiver en André van Onselen. Meer over Apps for the planet. Een film in het kader van het project Organisatie van de Toekomst in beeld.
Wat is de kleinste stap richting jouw doel of droom? Wat kun je nu doen om jouw idee in de wereld te zetten? Vandaag lunchte ik met Jacqueline. Ze maakt prachtige poppen en wil er ook graag workshops bij geven. Bij het idee van het op korte termijn geven van een workshop, krijgt ze het benauwd, spanning ontstaat. Wat is wel een comfortabele stap voor haar op dit moment? Met twee mensen gaan zitten en uitproberen wat ze anderen wil leren? Wat kan ze morgen met een grote glimlach doen? In het diepe springen hoeft helemaal niet. Waarom zou je jezelf die druk opleggen? Haar gezicht ontspant. Ik ben heel nieuwsgierig naar wat haar kleinste stap is en wanneer ze hem gaat zetten.
Hierbij de derde film in het kader van het project “Organisatie van de Toekomst in beeld” en wel van de Waarmaakdag, een co-creatie van Nils Roemen, Juul Martin, Katja Linders en Jeroen Panjer, een logisch vervolg op Durftevragen en de Waarmakerij. Deze waarmaakdag werd gehouden bij en waargemaakt in samenwerking met het Centrum voor Jong Ondernemerschap in Doetichem, een initiatief van Rolf Winter.
Wat maak jij waar? Kom je ook naar een van de Waarmaakdagen?
Powered by WordPress. Designed by 
